peyped

فایل پیوست 71





یکی از مراجع تقلید قم با بیان اینکه مباهله امروز هم امکان پذیر است تاکیدکرد: اگر مسیحیان آماده باشند حاضریم مباهله کنیم. او اشاره به یکی از احادیث اسلامی مورد علاقه شیعیان می کندکه کاربردویژه ای دارد.


به گزارش شبکه خبر مسیحیان فارسی زبان به نقل از ادیان نیوز ، جعفر سبحانی از مراجع تقلید در حوزه علمیه قم بعد از نماز ظهر و عصر شنبه 29 مرداد در نوزدهمین روز از ماه رمضان در جلسه تفسیر قرآن در مجتمع آموزش عالی فقه قم با اشاره به آیه مباهله در کتاب قرآن که درباره پیامبر اسلام و خانواده ایشان یعنی علی ، فاطمه ، حسن و حسین نازل شده است اضافه کرد: علامه طباطبایی در رساله*ای که به فارسی درباره معجزه نوشته است می*گوید الان هم مباهله وجود دارد و "انفس طیب و طاهر" می*توانند حق را بازگو کنند.

وی با بیان اینکه مباهله معجزه ماندگار و باقی اسلام است و ششمین امام شیعه نیز گفته می*توانید مباهله کنید ، افزود : الان هم اگر مسیحیان آماده هستند ما آماده*ایم مباهله کنیم و این گوی و این میدان.

ایشان در ادامه راجع به حقانیت امام اول شیعیان که این روزها مراسم کشته شدن او در سراسر کشور توسط پیروانش برگزار می گردد به تفصیل صحبت کرد و در پایان بطور غیر منتظره ای اعلام نمود که مسیحیان علاقه زیادی به امام اول شیعیان دارند !؟ مرجع تقلید شیعیان با بیان اینکه کتابهای فراوانی در باره امام نوشته شده است بیان داشت: برخی از این کتب از سوی مسیحیان نوشته شده که شعری ۳۱۶ بیتی نمونه آن است !

مباهله چیست ؟

مردم عربی که در دوران پیش از ایمان به اسلام بیشتر بت پرست بودند ، در منابع اسلامی به اعراب دوران جاهلیت معروف هستند و این منابع از آنها به نام "اعراب جاهلی" یاد می کنند. بسیاری از رسوم اعراب جاهلی از جمله آداب زیارت خانه کعبه ، چند همسری و یا تعدد زوجات برای مردان ، برده داری یا عتق ، نحوه تقسیم غنایم جنگی و صدها مورد دیگر ، پس از ظهور اسلام در شبه جزیره عربستان و اسلام آوردن اعراب جاهلی ، به عنوان اصول اسلامی نیز پذیرفته شد.

محمد پیامبر مسلمانان با آوردن آیاتی در تائید این اصول یا با کردار خود این قبیل رسمها را مورد تائید قرار می داد و لاجرم هرچه او صحه میگذاشت یا انجام می داد برای مسلمانان به صورت قانون در می آمد.

یکی از رسوم اعراب جاهلی "نفرین کردن" بود. این رسم بسیار ناپسند به شدت در میان اعراب جاهلی رواج داشت و مورد استفاده قرار می گرفت. در اسلام برای نفرین کردن آداب و قواعدی با توجه به منابع اسلامی یعنی متن قرآن و سنت (کردار محمد) وجود دارد و بخش مهمی از فقه اسلامی را آداب مربوط به نفرین کردن تشکیل میدهند.

اعراب جاهلی رسم داشته اند که هرگاه با یکدیگر در بحثی به نتیجه نمی رسیدند و یک طرف نمی توانست طرف دیگر را قانع کند ، با هم قرار نفرین کردن یکدیگر را در یک زمان و مکان مشخص با حضور شهود می گذاشتند. آنها این کار را "مباهله" میخواندند و معتقد بودند شخصی که در یک بحث ادعای برحقی ندارد به نفرین طرف مقابلش دچار خواهد شد و برعکس شخص برحق نفرین طرف مقابل دامنگیرش نخواهد شد! آنها معتقد بودند با این روش عجیب می توانند به حقانیت مسائل پی ببرند.

مباهله با مسیحیان نجران در سال دهم هجری
در روایات اسلامی آمده است ؛ وقتی که "مسیحیان نجران" با محمد درباره خدا بودن عیسی بحث کردند ، از پذیرش اسلام سرپیچی نمودند و حاضر نشدند از عقاید خود درباره ماهیت الهی عیسی دست بردارند محمد آنان را دعوت به پرداخت "جزیه" نمود. (جزیه، مالیاتی است که اقلیتهای مذهبی به حکومت اسلامی می پرداختند.)

مطابق این روایات مسیحیان نجران گفتند: ما مسلمان نمی شویم جهاد هم نمی کنیم جزیه هم نمی دهیم، بلکه حاضر به مباهله هستیم. بیائید تا بر علیه یکدیگر نفرین کنیم هر کسی باطل است نابود شود! در همین زمان محمد آیه ای را میخواند که در قرآن ثبت شده است (آیه 61 سوره آل عمران). مطابق این آیات محمد ادعا می کند خدا به او فرمان داده تا در این مباهله شرکت کند و برای اجرای مباهله زنان و فرزندان و کسانی که به منزله نفس اویند حاضر سازد.

باز هم مطابق همین روایات موجود در کتب اسلامی ، بین محمد و مسیحیان نجران قرار مباهله گذاشته میشود. در کتب اسلامی ادعا شده وقتی موعد مقرر نزدیک شد ، عالم بزرگ مسیحیان گفت اگر محمد با عده ای زیادی به مباهله آمد نشانه بطلان کار اوست اقدام خواهیم نمود و او را نفرین می کنیم ولی اگر با عده ای اندک آمد نشانه درستی ادعای اوست و از مباهله خودداری خواهیم نمود.

از اینجای داستان به بعد آن چیزی است که مورد علاقه شیعیان می باشد و این داستان را به خاطر آن مرتب در کتب خود تکرار کرده اند.

مطابق روایت شیعه از داستان مباهله ، روز موعود وقتی مسیحیان نجران بر سر قرار حاضر شدند، دیدند محمد در حالی که دست نوه های خود حسن و حسین را در دست دارد و دامادش علی در کنار اوست وفاطمه دختر او پشت سرش به سوی محل مباهله نزدیک می شوند. بنابراین همان عالم بزرگ مسیحی گفت: چهره هائی می بینم که اگر دست به آسمان بردارند و ما را نفرین کنند یک نفر مسیحی زنده نمی ماند !

و بالاخره در پایان این داستان در کتب اسلامی آمده است : بدین طریق مسیحیان نجران از اجرای مباهله خودداری نموده و حاضر به پرداخت مالیات به حکومت اسلامی و ادامه حیات مذهبی خود در زیر پرتو حکومت اسلام شدند.

نقایص قصه مباهله

لازم به ذکر است که علاقه نویسندگان و معلمان شیعه به این داستان نه بخاطر مسئله مباهله و مسیحیان است بلکه بخاطر این است که بتوانند با استناد به آن به طرف مقابل خود یعنی سنی ها را متقاعد سازند که امامان و مقدسین شیعه به منزله نفس محمد هستند و برای جانشینی او بر یاران محمد ارجحیت داشته اند.

این داستان به چند دلیل اصلی قابل باور نیست :

نخست اینکه به جز منابع اسلامی آنهم در قرونی که داستان اختلافات بین شیعه و سنی بالا گرفت،هیچ منبع تاریخی مستقلی آن داستان را نقل نکرده است. البته مطابق منابع تاریخی در زمان دعوت به اسلام توسط محمد در شبه جزیره عربستان مسیحیانی می زیسته اند . به خصوص در اطراف شهر مدینه مقر حکومت پیامبر اسلام قبایلی مسیحی وجود داشته اند که برخی از آنها با آنکه خود را مسیحی می دانسته اند ولی دارای عقاید ویژه و ناسازگاری با قرائت عمومی از مسیحیت زمان خود بوده اند. اما چنین ماجرائی از آنها در هیچ کتاب تاریخی ثبت نشده است.

دوم اینکه مطابق دستور صریح عیسی آنطور که به وضوح در انجیل آمده است (متی فصل 5 آیه 44) ، نفرین کردن دیگران ممنوع است . خداوند در این آیه فرموده است :

«اما من می گویم که دشمنان خود را دوست بداریدو هرکه شما را لعنت کند برای او دعای برکت کنید ، به آنانی که از شما نفرت دارند نیکی کنید و برای آنانی که به به شما ناسزا می گویند و شما را آزار می دهند دعای خیر نمائید.»

ممنوعیت نفرین کردن حتی برای دشمنان یکی از مهمترین و معمول ترین اصول مسیحی است. با این وصف چگونه ممکن است عده ای مسیحی بیایند به پیامبر اسلام پیشنهاد اجرای مراسم نفرین کردن بدهند . این بسیار دور از منطق به نظر می رسد.

و بالاخره اینکه این داستان در خود تناقضهائی دارد از جمله موضوع اصرار مسیحیان بر عقایدشان با شدت در اول داستان و وادادن ناگهانیشان در پایان اصلا با هم جور در نمی آیند . یا مسئله کمتر بودن همراهان محمد در سر قرار مباهله که چرا باید آن عالم مسیحی آن را دلیلی بر حقانیت رسالت محمد بداند و اگر چنین حقانیتی بر او آشکار شد چرا از مسیحیت دست برنداشت که لااقل از پرداخت جزیه معاف شود.

اگر این داستان راست باشد و چنین اتفاقی روی داده ، منطقی تر میشود اگر فکر کنیم محمد به مسیحیان پیشنهاد مباهله داده و آنها چون خود را مجاز به نفرین کردن نمی دانستند حاضر شدند جزیه بپردازند ولی به دستور خداوند خدای خود عمل کنند و کسی را نفرین ننمایند.

جواب احتمالی به دعوت سبحانی

امروز نیز همچنان مسیحیان ایران مجاز نیستند کسی را نفرین کنند ، حتی دشمنانشان را . چه رسد به مراجع تقلید محترم شیعه که نه تنها مسیحیان آنان را دشمن خود نمی دانند بلکه بسیار دوستشان دارند. مسیحیان ایران مراجع تقلید و معلمان شیعه را دوستان کم اطلاعی می دانند که از روی نداشتن آگاهی کافی و برخی اوقات اندکی تعصب خشک و کورکورانه ناسزاهائی برعلیه مسیحیان می گویند و نکات خلاف و نادرستی را به آنها نسبت می دهند.

در مورد دعوت آقای سبحانی شاید برادران روحانی و رهبران مسیحی پاسخی اگر لازم باشد بدهند. شاید هم صلاح بدانند به آن اهمیتی ندهند و از کنارش بگذرند. این وظیفه و تشخیص آنهاست. اما مسیحیان ایران وظیفه دارند برای آقای سبحانی و همه مراجع تقلید شیعه دعای برکت کنند . احترام و نیکی به آنها نمایند و از خداوند برای آنها حکمت بطلبند. چیزی که به نظر می رسد سخت به آن در شرایط حاضر نیازمندند.


منبع fcnn.com